ماه تمام در جدول

سرنخ «ماه تمام» در جدول کلمات معمولاً به ماه کامل و روشنِ شب چهاردهم اشاره دارد. پاسخ اصلی این سرنخ کوتاه و بسیار شناخته‌شده است؛ اما چند معادل ادبی و قدیمی هم وجود دارد که در جدول‌های سخت‌تر به کار می‌آیند.

چرا «بدر» جواب اصلی است؟

«بدر» واژه‌ای عربی‌ریشه است که در فارسی برای ماه کامل به کار می‌رود؛ همان زمانی که قرص ماه از دید ما کاملاً روشن دیده می‌شود. در تقویم قمری، این حالت معمولاً حوالی شب چهاردهم دیده می‌شود و به همین دلیل «ماه شب چهارده» هم معادل رایج آن است.

در ادبیات فارسی، بدر فقط یک اصطلاح نجومی نیست؛ برای زیبایی چهره، روشنی، کامل بودن و درخشندگی هم به کار رفته است. وقتی در شعر می‌گویند چهره‌ای مانند بدر است، منظور روشنی و تمامیت ماه کامل است. همین سابقه ادبی باعث شده «بدر» در جدول‌ها بسیار محبوب باشد.

جواب بر اساس تعداد خانه‌ها

در این سرنخ، پاسخ سه‌حرفی از همه رایج‌تر است. با این حال، اگر تعداد خانه‌ها متفاوت بود، گزینه‌های زیر را در نظر بگیرید.

ماه تمام از نظر نجومی

ماه تمام زمانی دیده می‌شود که زمین تقریباً میان خورشید و ماه قرار دارد و نیمه روشن ماه رو به زمین است. در این حالت، ما قرص ماه را کامل و گرد می‌بینیم. این پدیده در هر چرخه قمری یک‌بار رخ می‌دهد و معمولاً با روشنایی زیاد شبانه همراه است.

در زبان عمومی، مردم آن را ماه کامل یا ماه شب چهارده می‌نامند. در زبان ادبی و جدولی، «بدر» کوتاه‌ترین و شناخته‌شده‌ترین واژه برای همین حالت است.

بدر، ایبک و ماه ناکاسته چه تفاوتی دارند؟

«بدر» رایج‌ترین و روشن‌ترین معادل است. «ایبک» یا «آیبک» واژه‌ای قدیمی‌تر و کمتر روزمره است که معنی ماه بزرگ، ماه تمام یا حتی در کاربرد مجازی معشوق و بت را هم داشته است. «ماه ناکاسته» تعبیر ادبی‌تری است و به ماهی اشاره می‌کند که هیچ بخشی از روشنی آن کاسته نشده باشد؛ یعنی همان ماه کامل.

جمع‌بندی

برای «ماه تمام در جدول»، پاسخ اصلی و پیشنهادی بدر است. اگر تعداد خانه‌ها با «بدر» جور نبود، گزینه‌های ایبک، آیبک، ماه کامل، ماه شب چهارده، قرص قمر، پرماه و ماه ناکاسته را بررسی کنید. در جدول‌های معمولی، بدر همان جواب کوتاه، دقیق و قابل اعتماد برای ماه تمام است.