اشاره شده به ان در جدول

در جدول‌های فارسی، سرنخ «اشاره شده به ان» یا شکل درست‌تر آن «اشاره شده به آن» معمولاً به واژه‌ای اشاره دارد که درباره چیزی قبلاً نام برده شده یا در متن از آن سخن رفته است. پاسخ رایج و دقیق این سرنخ «مزبور» است. این کلمه در فارسی اداری، رسمی و گاهی ادبی به معنای «ذکرشده»، «نامبرده» و «همان که پیش‌تر درباره‌اش صحبت شد» به کار می‌رود.

اگر در جدول با این سرنخ روبه‌رو شده‌اید، اول تعداد خانه‌ها را بررسی کنید. «مزبور» پنج حرف دارد و برای خانه‌های پنج‌تایی مناسب است. اگر تعداد خانه‌ها فرق دارد، ممکن است طراح از گزینه‌های نزدیک مثل «مذکور»، «مسطور»، «مرقوم» یا «موصوف» استفاده کرده باشد. با این حال برای عنوان دقیق این صفحه، جواب اصلی همان «مزبور» است.

چرا «مزبور» جواب مناسبی است؟

«مزبور» از واژه‌هایی است که برای ارجاع به مطلب یا شخصی که پیش‌تر از آن نام برده شده به کار می‌رود. وقتی می‌گوییم «موضوع مزبور»، منظور همان موضوعی است که قبلاً ذکر شده است. بنابراین سرنخ «اشاره شده به آن» از نظر معنایی دقیقاً به «مزبور» نزدیک می‌شود. در جدول هم همین ارتباط معنایی کافی است تا این پاسخ انتخاب شود.

مزبور یعنی چه؟

مزبور یعنی چیزی که پیش‌تر از آن یاد شده است. این واژه را بیشتر در متن‌های رسمی، حقوقی، اداری یا توضیحی می‌بینیم. مثلاً وقتی نوشته می‌شود «مدرک مزبور پیوست شد»، یعنی همان مدرکی که قبلاً درباره‌اش صحبت شد، ضمیمه شده است. در جدول، طراح این معنا را خلاصه می‌کند و به صورت «اشاره شده به آن» یا «ذکر شده» می‌آورد.

این واژه از نظر کاربرد با «مذکور» بسیار نزدیک است. هر دو به چیزی اشاره می‌کنند که نامش قبلاً آمده یا درباره‌اش سخن گفته شده است. تفاوت اصلی در فضای کاربرد و سلیقه زبانی است. در جدول‌های کلمات، هر دو ممکن است دیده شوند، اما اگر سرنخ «اشاره شده به آن» و خانه‌ها پنج‌تایی باشند، «مزبور» انتخاب بسیار محتملی است.

گزینه‌های جایگزین بر اساس تعداد خانه‌ها

اگر «مزبور» با خانه‌های جدول شما جور نشد، بهتر است واژه‌های هم‌معنی یا نزدیک را بررسی کنید. این گزینه‌ها همیشه جواب اصلی نیستند، اما در جدول‌های مختلف ممکن است بسته به تعداد حروف و سبک طراح به کار بروند.

چطور در جدول جواب را تشخیص دهیم؟

برای حل این سرنخ، اول خانه‌ها را بشمارید. اگر پنج خانه دارید، «مزبور» و «مذکور» هر دو از نظر طول ممکن‌اند؛ در این حالت حروف متقاطع تعیین‌کننده می‌شود. اگر حرف دوم از جواب‌های دیگر «ز» باشد، «مزبور» قوت می‌گیرد. اگر حرف دوم «ذ» باشد، احتمال «مذکور» بیشتر است. این تفاوت کوچک در جدول بسیار مهم است، چون دو واژه معنی نزدیک دارند ولی حروفشان متفاوت است.

تفاوت مزبور و مذکور

«مزبور» و «مذکور» از نظر معنایی به هم نزدیک‌اند و هر دو به چیزی اشاره می‌کنند که قبلاً آمده است. با این حال در جدول نمی‌توان آن‌ها را آزادانه جایگزین کرد، چون حروف متفاوتی دارند. «مزبور» با «ز» نوشته می‌شود و «مذکور» با «ذ». همین تفاوت در حروف متقاطع مشخص می‌کند کدام جواب درست است.

از نظر کاربرد، «مذکور» بیشتر به معنای «ذکرشده» است و ریشه آن برای بسیاری از فارسی‌زبانان آشناتر به نظر می‌رسد. «مزبور» هم همین فضای رسمی را دارد و در عبارت‌هایی مثل «شخص مزبور»، «مورد مزبور» یا «موضوع مزبور» رایج است. در سرنخ مورد نظر، چون عبارت «اشاره شده به آن» دقیقاً در منابع جدولی با «مزبور» آمده، این جواب در اولویت قرار می‌گیرد.

نمونه‌های کاربرد مزبور

برای فهم بهتر، چند نمونه ساده را در نظر بگیرید. وقتی می‌گوییم «پرونده مزبور بررسی شد»، یعنی همان پرونده‌ای که قبلاً درباره‌اش حرف زدیم بررسی شد. وقتی می‌نویسیم «مبلغ مزبور پرداخت شد»، یعنی همان مبلغی که پیش‌تر نام برده شد پرداخت شده است. در همه این نمونه‌ها، «مزبور» نقش ارجاعی دارد و مخاطب را به چیزی برمی‌گرداند که قبلاً مطرح شده بود.

این همان نکته‌ای است که جدول‌ساز در سرنخ «اشاره شده به ان در جدول» از شما می‌خواهد. شما باید واژه‌ای پیدا کنید که معنی «قبلاً به آن اشاره شده» بدهد. «مزبور» دقیقاً همین کار را انجام می‌دهد: به یک چیز نامبرده‌شده یا یادشده ارجاع می‌دهد.

اشتباه‌های رایج

اشتباه اول این است که بدون توجه به حروف متقاطع، «مذکور» را به جای «مزبور» بنویسیم. این دو واژه نزدیک‌اند، اما در جدول فقط یکی با خانه‌های اطراف هماهنگ می‌شود. اشتباه دوم این است که عنوان را به دلیل املای «ان» گیج‌کننده بدانیم؛ منظور همان «آن» است و جواب تغییری نمی‌کند. اشتباه سوم هم نادیده گرفتن فضای رسمی سرنخ است. وقتی سرنخ چنین لحنی دارد، معمولاً پاسخ هم از واژه‌های رسمی‌تر فارسی انتخاب می‌شود.