ضمان در جدول

سرنخ ضمان در جدول کلمات معمولا به معنی بر عهده گرفتن، کفالت، تعهد و تضمین است. پاسخ رایج و کوتاه این سرنخ در منابع حل جدول، واژه ای چهارحرفی است.

پاسخ اصلی ضمان در جدول

پاسخ اصلی برای «ضمان در جدول» واژه عهده است. عهده در فارسی به معنی مسئولیت، تعهد و چیزی است که شخص بر گردن می گیرد. همین معنی باعث می شود عهده برای ضمان، مخصوصا در جدول های چهارحرفی، پاسخ بسیار مناسبی باشد.

اگر تعداد خانه های جدول شما چهار تاست، ابتدا عهده را امتحان کنید. اگر سرنخ به صورت «ضمان و کفالت» آمده باشد نیز عهده یکی از پاسخ های شناخته شده است، چون ضمان و کفالت هر دو به بر عهده گرفتن مسئولیت مربوط می شوند.

پاسخ های مشابه با تعداد حروف

برای انتخاب پاسخ درست، تعداد خانه ها و حروف متقاطع را کنار هم بگذارید. واژه های زیر از نظر معنایی به ضمان نزدیک اند، اما طول و کاربردشان متفاوت است.

• عهده: ۴ حرف؛ پاسخ اصلی و رایج برای ضمان.
• تعهد: ۴ حرف؛ پذیرفتن مسئولیت یا الزام.
• گرو: ۳ حرف؛ چیزی که در برابر دین یا تعهد گذاشته می شود.
• وثیقه: ۵ حرف؛ مال یا سندی برای تضمین پرداخت یا انجام تعهد.
• کفالت: ۵ حرف؛ ضمانت شخص یا بر عهده گرفتن حضور و مسئولیت او.
• تضمین: ۵ حرف؛ ضمانت دادن و مطمئن ساختن از انجام کاری.
• ضمانت: ۵ حرف؛ اسم نزدیک و مستقیم برای ضمان.
• پایندانی: ۸ حرف؛ برابر فارسی و کمتر رایج برای ضمانت.
• برگردن گیری: ۱۰ حرف بدون فاصله؛ بر عهده گرفتن مسئولیت.

چرا عهده بهترین جواب است؟

ضمان از نظر معنایی یعنی قبول کردن مسئولیت یک کار، دین، خسارت یا تعهد. وقتی می گوییم چیزی بر عهده کسی است، یعنی او مسئول آن است. همین رابطه معنایی، «عهده» را به یک پاسخ کوتاه و دقیق برای ضمان تبدیل می کند.

در جدول کلمات، طراحان معمولا به دنبال مترادفی کوتاه و قابل جایگذاری هستند. عهده هم کوتاه است، هم چهار حرف دارد، هم به مفهوم حقوقی و عرفی ضمان نزدیک است. بنابراین اگر حروف متقاطع با «ع» شروع می شود یا واژه چهارخانه ای لازم دارید، عهده انتخاب اول است.

تفاوت عهده و تعهد

تعهد چهار حرف دارد و از نظر معنی به ضمان بسیار نزدیک است. تعهد یعنی پذیرفتن یک وظیفه یا الزام. در بسیاری از موقعیت ها، ضمان همراه با تعهد است؛ کسی که ضمان می کند، در واقع تعهدی را می پذیرد.

اما عهده برای سرنخ «ضمان» در جدول های فارسی جواب رایج تری است، چون عبارت های «به عهده گرفتن» و «در عهده داشتن» مستقیما مفهوم ضمان و مسئولیت را می رسانند. اگر حروف جدول به جای عهده با تعهد جور شد، تعهد هم گزینه قابل قبول است.

کفالت، تضمین و ضمانت

کفالت پنج حرف دارد و در معنی ضمان شخص، به ویژه در کاربردهای حقوقی و اداری، زیاد دیده می شود. وقتی کسی کفیل دیگری می شود، حضور یا مسئولیت او را ضمانت می کند. به همین دلیل کفالت یکی از نزدیک ترین پاسخ های پنج حرفی است.

تضمین نیز پنج حرف دارد و به معنی ضمانت دادن یا مطمئن کردن از انجام کاری است. در زبان روزمره، تضمین بیشتر برای کیفیت کالا، انجام کار، بازپرداخت و نتیجه استفاده می شود. اگر سرنخ جدول «ضمانت دادن» یا «اطمینان دادن» باشد، تضمین گزینه بسیار قوی است.

ضمانت هم پنج حرف است و از نظر ظاهری و معنایی نزدیک ترین واژه به ضمان به نظر می رسد. با این حال، اگر سرنخ دقیقا «ضمان» و پاسخ چهارحرفی باشد، عهده بهتر است؛ اگر پنج خانه دارید، ضمانت را هم بررسی کنید.

وثیقه و گرو چه زمانی درست اند؟

وثیقه پنج حرف دارد و به چیزی گفته می شود که برای تضمین یک تعهد سپرده می شود؛ مثلا سند، مال یا مبلغی که نزد مرجع یا شخصی باقی می ماند. وثیقه بیشتر خود ابزار ضمان است، نه خود مفهوم ضمان.

گرو سه حرف دارد و در فارسی به معنای رهن یا چیزی است که برای تضمین گذاشته می شود. اگر جدول سه خانه دارد و سرنخ به «ضمان مالی»، «رهن» یا «وثیقه» نزدیک است، گرو می تواند پاسخ مناسبی باشد.

پایندانی و برگردن گیری

پایندانی هشت حرف دارد و برابر فارسی کمتر رایج برای ضمانت است. این واژه در جدول هایی که به واژه های فارسی سره علاقه دارند ممکن است دیده شود، اما برای سرنخ های عمومی پاسخ اول نیست.

برگردن گیری بدون فاصله ۱۰ حرف دارد: ب، ر، گ، ر، د، ن، گ، ی، ر، ی. این عبارت معنی توضیحی ضمان را می رساند، یعنی پذیرفتن چیزی بر گردن خود. به دلیل طولانی بودن، احتمال آن در جدول های معمولی کمتر است.

راهنمای سریع بر اساس تعداد خانه ها

۳ خانه: گرو. ۴ خانه: عهده یا تعهد. ۵ خانه: کفالت، تضمین، ضمانت یا وثیقه. ۸ خانه: پایندانی. ۱۰ خانه: برگردن گیری بدون فاصله.

اگر جدول با حرف «ع» شروع می شود، عهده را در اولویت بگذارید. اگر با «ت» شروع می شود، تعهد یا تضمین را بررسی کنید. اگر با «ک» شروع می شود و پنج خانه دارد، کفالت بسیار محتمل است. اگر با «و» شروع می شود، وثیقه را امتحان کنید.

اشتباه های رایج در این سرنخ

اشتباه رایج این است که هر نوع ضمان را با یک پاسخ ثابت حل کنیم. ضمان می تواند گاهی «عهده» باشد، گاهی «کفالت»، گاهی «تضمین» و گاهی «وثیقه». تفاوت اصلی را تعداد خانه ها و حروف متقاطع روشن می کنند.

اشتباه دیگر، شمارش نادرست عبارت های چندکلمه ای است. در جدول، فاصله معمولا خانه جداگانه نیست؛ بنابراین «برگردن گیری» بدون فاصله ۱۰ حرف دارد. همچنین «پایندانی» هشت حرف است و نباید با واژه های پنج حرفی اشتباه گرفته شود.