سرنخ «پایه قیمت» در جدول به مبنا، اساس یا نقطه شروع تعیین قیمت اشاره دارد. این عبارت می تواند معادل های عمومی مثل «مبنا» داشته باشد، اما در شکل جدولی پاسخ مشخص و ترکیبی آن بیشتر دیده می شود.
پاسخ رایج پایه قیمت در جدول: اساس بها است. در خانه های جدول ممکن است این پاسخ بدون فاصله و به صورت «اساسبها» نوشته شود.
جواب دقیق پایه قیمت در جدول چیست؟
جواب پیشنهادی برای «پایه قیمت» در جدول، اساس بها است. این ترکیب به معنی مبنا و پایه ای است که قیمت بر اساس آن سنجیده یا تعیین می شود. چون در جدول ها فاصله میان کلمات معمولا محاسبه نمی شود، ممکن است پاسخ را به شکل «اساسبها» هم ببینید.
اگر تعداد خانه های جدول با «اساس بها» هماهنگ نیست، گزینه های کوتاه تری مانند «مبنا»، «نرخ» یا «شاخص» را هم باید بررسی کرد. اما برای عبارت دقیق «پایه قیمت»، پاسخ جدولی شناخته شده همان «اساس بها» است.
پاسخ سریع برای حل کننده
اگر جدول شما پاسخ هفت حرفی بدون فاصله می خواهد، «اساسبها» را امتحان کنید. اگر چهار خانه دارید، «مبنا» و «نرخ» گزینه های جایگزین هستند.
اساس بها یعنی چه؟
«اساس» یعنی پایه، مبنا و بنیاد. «بها» هم یعنی قیمت یا ارزش پولی. بنابراین «اساس بها» یعنی پایه و مبنای قیمت. این عبارت زمانی به کار می آید که بخواهیم بگوییم قیمت یک چیز بر چه مبنایی محاسبه یا تعیین شده است.
در جدول، طراح سرنخ را کوتاه می کند و می نویسد «پایه قیمت». حل کننده باید از این معنی به ترکیب «اساس بها» برسد؛ یعنی همان چیزی که قیمت بر آن استوار است.
گزینه های جایگزین برای پایه قیمت
اگر «اساس بها» با جدول شما جور نشد، این گزینه ها را بر اساس تعداد خانه ها و حروف متقاطع بررسی کنید:
تعداد حروف پاسخ ها
برای این سرنخ، شمارش فاصله اهمیت دارد. اگر جدول فقط خانه ها را می شمارد، ترکیب دوکلمه ای بدون فاصله وارد می شود.
پایه قیمت یعنی چه؟
«پایه قیمت» یعنی مبنایی که قیمت از آن شروع می شود یا بر اساس آن محاسبه می گردد. مثلا در یک معامله، مزایده یا فروش، ممکن است قیمت پایه مشخص شود و پیشنهادها از همان عدد آغاز شوند. در این حالت، قیمت پایه نقش معیار اولیه را دارد.
در جدول، این مفهوم اقتصادی به شکل کوتاه «اساس بها» بیان می شود. «بها» همان قیمت است و «اساس» هم پایه و مبنا. بنابراین پاسخ از نظر معنایی کاملا با سرنخ هماهنگ است.
فرق اساس بها با مبنا و نرخ
«اساس بها» ترکیبی دقیق برای پایه قیمت است. «مبنا» فقط بخش پایه و اساس را می رساند و کلمه قیمت در آن پنهان است. «نرخ» بیشتر خود قیمت تعیین شده یا میزان بهای رایج را نشان می دهد. بنابراین اگر سرنخ کامل «پایه قیمت» باشد، «اساس بها» کامل تر است.
اگر جدول شما خانه های کمی دارد، طراح ممکن است «مبنا» یا «نرخ» را خواسته باشد. اما اگر تعداد خانه ها اجازه بدهد، «اساس بها» پاسخ دقیق تر و خاص تر است.
روش سریع حل این سرنخ
نمونه کاربرد معنایی
در جمله «اساس بها بر کیفیت کالا تعیین شد»، منظور این است که مبنای قیمت گذاری، کیفیت کالا بوده است. همچنین «قیمت پایه مزایده اعلام شد» یعنی عددی مشخص به عنوان شروع قیمت تعیین شده است.
این مثال ها نشان می دهند که «پایه قیمت» هم می تواند به «قیمت پایه» نزدیک باشد و هم به «اساس بها». در فضای جدول، ترکیب دوم یعنی «اساس بها» پاسخ مهم تری است.
اشتباه های رایج در حل
اشتباه اول این است که فقط به «قیمت» فکر کنیم. سرنخ «پایه قیمت» خود قیمت را نمی خواهد، بلکه مبنا و اساس قیمت را می خواهد.
اشتباه دوم، بی توجهی به حذف فاصله است. اگر پاسخ «اساس بها» باشد، در جدول باید آن را پیوسته حساب کنید و ممکن است تعداد خانه ها با شکل نوشتاری معمول فرق کند.
اشتباه سوم، انتخاب «مبنا» بدون بررسی خانه هاست. «مبنا» از نظر معنی درست است، اما اگر جدول هفت خانه دارد، «اساس بها» دقیق تر خواهد بود.
اگر اساس بها در جدول جا نشد چه کنیم؟
اگر «اساس بها» یا شکل بدون فاصله آن با جدول شما سازگار نیست، اول تعداد خانه ها را بررسی کنید. برای چهار خانه «مبنا» یا «پایه» را امتحان کنید. برای سه خانه «نرخ» مناسب است. اگر سرنخ به معیار قیمت اشاره دارد، «شاخص» می تواند گزینه خوبی باشد.
با این حال، برای عبارت دقیق «پایه قیمت»، پاسخ اصلی و پیشنهادی «اساس بها» است؛ چون هر دو جزء سرنخ یعنی پایه و قیمت را پوشش می دهد.
جمع بندی
برای سرنخ «پایه قیمت در جدول»، پاسخ اصلی اساس بها است و در جدول ممکن است به صورت «اساسبها» نوشته شود. اگر این پاسخ با تعداد خانه ها یا حروف متقاطع هماهنگ نبود، «مبنا»، «پایه»، «نرخ»، «شاخص»، «میزان» و «کف قیمت» را هم بررسی کنید.