پاسخ کوتاه
جواب «آواز دهنده» در جدول معمولاً هاتف است.
اگر تعداد خانهها متفاوت باشد، گزینههای منادی، آواگر، سروش و در معنی امروزیتر خواننده را هم بررسی کنید.
در جدولهای فارسی، «آواز دهنده» بیشتر به معنای «ندا دهنده» یا کسی است که آوا و صدا سر میدهد. برای همین پاسخ رایج و کوتاه آن «هاتف» است. هاتف واژهای ادبی و عربیریشه است و در فارسی برای صدایی که شنیده میشود، نداکننده یا حتی فرشته و سروش غیبی به کار میرود.
هاتف چند حرفی است؟
«هاتف» چهار حرف دارد: ه، ا، ت، ف. اگر جدول شما چهار خانه برای این سرنخ دارد، احتمال پاسخ «هاتف» بسیار زیاد است. این واژه در جدولانه و جدولهای کلمات متقاطع به خاطر کوتاه بودن و معنی ادبیاش زیاد استفاده میشود.
وقتی سرنخ به صورت «آواز دهنده» یا «ندا کننده» آمده باشد، هاتف معمولاً دقیقترین جواب چهارحرفی است.
این واژهها بسته به معنای سرنخ، سبک جدول و تعداد خانهها میتوانند جایگزین شوند، اما برای سرنخ کوتاه و ادبی، هاتف در اولویت است.
نکته حل جدول: اگر حروف متقاطع شما با «هـ» شروع میشود یا پاسخ چهار خانه دارد، «هاتف» را زودتر وارد کنید. اگر سرنخ به موسیقی و خواندن ترانه اشاره دارد، آن وقت «خواننده» یا «آوازخوان» منطقیتر است.
معنی هاتف چیست؟
هاتف در فارسی به کسی یا چیزی گفته میشود که صدا میزند، ندا میدهد یا آوازش شنیده میشود. در کاربرد ادبی، هاتف اغلب صدایی غیبی است؛ یعنی صدایی که شنیده میشود اما گویندهاش آشکار نیست. همین معنی باعث شده این واژه در شعر، نثر عرفانی و متنهای دینی کاربرد زیادی داشته باشد.
در جدول، طراح معمولاً از معنی سادهتر استفاده میکند: «آواز دهنده» یعنی «هاتف». بنابراین لازم نیست همیشه آن را به معنای خواننده موسیقی بگیرید. اگر منظور خواننده باشد، خود سرنخ معمولاً با کلماتی مثل «خواننده»، «آوازخوان»، «مطرب» یا «اهل موسیقی» روشنتر میشود.
تفاوت هاتف، منادی و آواگر
هاتف: پاسخ اصلی برای آواز دهنده در جدول است؛ کوتاه، ادبی و چهارحرفی.
منادی: به معنی ندا دهنده و کسی است که مردم را صدا میزند. اگر جدول پنج خانه داشته باشد، گزینه مهمی است.
آواگر: به معنی کسی که آوا و نغمه سر میدهد. این واژه فارسیتر و نزدیک به معنای تحتاللفظی آواز دهنده است.
سروش: در معنای ادبی، پیامآور یا نداکننده غیبی است. برای جدولهای ادبی و شعرمحور میتواند مطرح شود.
آیا خواننده هم جواب درست است؟
اگر سرنخ «آواز دهنده» را کاملاً امروزی و موسیقایی بخوانیم، «خواننده» هم معنی درستی دارد. اما در جدولهای کلاسیک، عبارت «آواز دهنده» اغلب به معنی «ندا دهنده» آمده و پاسخ کوتاه آن «هاتف» است. پس پیش از انتخاب خواننده، به تعداد خانهها و حروف کناری دقت کنید.
برای نمونه، اگر جدول هفت خانه دارد و حروف با «خ» شروع میشود، «خواننده» میتواند مناسب باشد. اگر پاسخ چهار خانه دارد و حروف با «ه» شروع میشود، «هاتف» تقریباً روشن است. اگر پنج خانه دارید و سرنخ حال و هوای اعلام کردن و صدا زدن دارد، «منادی» را هم بسنجید.
کاربرد هاتف در متنهای ادبی
در شعر و نثر فارسی، هاتف معمولاً صدایی پیامآور است. این صدا میتواند انسان، فرشته، سروش یا ندایی از عالم غیب باشد. به همین دلیل سرنخهای جدول گاهی «آواز دهنده»، «ندا دهنده»، «سروش»، «منادی» یا «آوای غیبی» را به سمت پاسخ هاتف میبرند.
واژه هاتف با اینکه در گفتوگوی روزمره کمتر شنیده میشود، برای جدول بسیار مناسب است؛ چون کوتاه است، حروف سادهای دارد و معنی آن در فرهنگ لغتها روشن است. از همین رو در جدولانه، جدول روزنامهای و بازیهای کلمهای بارها دیده میشود.
سرنخهای مشابه
ندا دهنده: هاتف، منادی
آواز دهنده: هاتف، آواگر، خواننده
پیامآور غیبی: هاتف، سروش
کسی که مردم را فرا میخواند: منادی
کسی که ترانه میخواند: خواننده، آوازخوان
راهنمای سریع انتخاب
اگر جدول شما چهار خانه دارد، پاسخ را «هاتف» بگذارید. اگر پنج خانه دارد و معنی «ندا کننده» در سرنخ پررنگ است، «منادی» را بررسی کنید. اگر پاسخ شش خانهای و فارسیتر میخواهید، «آواگر» ممکن است با جدول جور شود. اگر سرنخ صریحاً درباره موسیقی و ترانه است، «خواننده» یا «آوازخوان» را در نظر بگیرید.
برای حروف متقاطع هم یک نشانه ساده دارید: ه-ا-ت-ف ساختار «هاتف» است. اگر حرف دوم «ا» و حرف آخر «ف» باشد، این پاسخ بسیار محتمل میشود. در مقابل، «منادی» با م شروع میشود و «سروش» بیشتر وقتی میآید که سرنخ رنگ ادبی یا عرفانی داشته باشد.
جمعبندی
پاسخ اصلی «آواز دهنده در جدول» هاتف است. این واژه به معنی ندا دهنده، آواز دهنده و صدای غیبی شنیدهشونده به کار میرود. اگر تعداد خانهها با هاتف هماهنگ نبود، گزینههای منادی، آواگر، سروش، خواننده و آوازخوان را بر اساس معنای سرنخ و حروف متقاطع بررسی کنید.
قاعده کوتاه: آواز دهنده در جدول، مخصوصاً چهارحرفی، یعنی هاتف.